vierWekelijkse Wepsjop Wetenswaardigheden: haarspeldjes galore!

Vier weken na de vorige wepsjopaanbieding is het in het nieuwe jaar dan tijd voor een nieuwe. In het begin van zo'n knispervers nieuw jaar moet je je niet te druk maken vind ik altijd. Als je haar maar goed zit, komt de rest vanzelf. Vandaar dat in Dieuwkevlinder's wepsjop je nu tot en met 17 februari extra voordelig haarspeldjes en elastiekjes kunt kopen.

Normaliter kosten deze 1,95 per stuk en twee voor 2,50, de komende vier weken krijg je er drie voor drie euro. Hier vind je nog meer speldjes.

Oh en voortaan krijg je hier niet eenmaal in de drie weken een nieuwe wepsjopaanbieding te zien, maar een keer in de vier weken. En niet op maandag, maar op woensdag. Ch-Ch-Ch-Changes.... Het leven zit er vol mee...

Vrolijke Vilt Verhaaltjes: eigen ontwerpen: de bijpassende haarspeld.

Soms ben ik zelf wel eens verbaasd over mijn arbeidsethos. Nog geen jaar bezig met mijn viltknutselrijtjes en in dat minder dan een jaar heb ik inmiddels al honderden dingen gemaakt. Zoveel dat ik de tel kwijt ben. En niet alleen de tel, maar soms ook de spullen zelf. Vertelde ik hier trots over mijn teruggevonden broche (die ik sinds die tijd bijna dagelijks draag), was ik straalvergeten dat ik er ook nog een bijoassende haarspeld bij gemaakt had. Die ontdekte ik pas deze week. Dit is 'm:

 

Lijkt het alsof ik een onderkin heb? Wel nee, joh, die is gefotoshopt! Enne... Het gaat dus om de haarspeld, mensen. Er wel een beetje bijblijven, he?

Het haar eronder hoort zo slordig. Heb ik zelf bedacht.

Nu maar hopen dat ik alle vergeten juweeltjes inmiddels heb ontdekt en onder het stof weg gehaald...

(oh en aanstaande maandag is de eerste maandag dat ik een blogberichtje oversla. Woensdag ben ik er weer. Met nieuwe ontwerpen!)

Vrolijke Vilt Verhaaltjes: grand opening!

De oplettende lezertjes onder jullie kunnen zich misschien nog herinneren dat ik ergens in juni sprak over voor de laatste keer meedoen aan een markt. Om zo nog eenmaal te bekijken of het de moeite (tijd, geld, energie) loont om een hele dag op een markt te staan om mijn spullen te verkopen. Niet lang daarna echter wist ik met zekerheid dat ik in mijn nieuwe baan een stuk meer zou moeten gaan werken. En zou de markt rond deze tijd plaatsvinden, nu ik net begonnen ben bij die nieuwe school. Dat is altijd een intensieve tijd, en ik besloot al snel dat niet meer te willen. Ik sluit niets uit voor de toekomst, maar deze markt wilde ik in elk geval niet. Maar wat dan wel?

Een tijdje speelde ik met het idee om een Etsy winkeltje te beginnen om zo alle spullen die maak (en heb gemaakt ook vooral: wat een voorraad heb ik toch!!) te kunnen verkopen. Maar ik heb dat alles al eens gedaan, ooit voor mijn moeder, en ik weet dat dat heel veel tijd en moeite kost om te plaatsen en het ook nog eens verbazingwekkend weinig oplevert. It ain't worth the effort. Denk ik.

Maar toch he.. Het bleef kriebelen. Een echte webshop daar wil ik me niet aan wagen, maar ik wil best kijken of ik toch niet digitaal wat kan verkopen. Dus... Wat bedacht ik? (Je voelt 'm vast al aankomen, al was het alleen al door de titel van dit stukje) Ik heb een pagina aangemaakt op dit blog, rechts bovenin. Neem er eens een kijkje, zou ik zeggen.

Mijn bedoeling van mijn niet geheel professionele wepsjop (vandaar de eveneens niet geheel professionele spelling) (Uiteindelijk ben ik toch vooral een woordkunstenaar, dat merk je) is om te kijken of ik mensen blij kan maken met al mijn vilten spulletjes, en zo geld bij elkaar kan krijgen voor mijn goede doel, en voor de reis die ik heel graag wil maken met oudste over een jaar of twee en half, drie. Geen lange reis hoor, we willen gewoon graag met z'n twee een paar dagen (lang weekend, midweek) naar Londen. Dat is iets dat we niet zomaar bij elkaar hebben en dus spaarde ik van de winst van de paar markten waar ik stond. Nu ik deze (in elk geval tijdelijk) heb ingewisseld voor een blog-wepsjop hoop ik op deze manier wat extra's bij elkaar te krijgen.Bovendien wil ik heel graag met al mijn meisjes volgend jaar herfstvakantie naar de E.fteling. Ook geen goedkoop grapje. Voor al deze zaken hoop ik te kunnen sparen door via mijn wepsjop te verkopen. Dus iedereen die van originele, zelfgemaakte, duurzame en betaalbare spulletjes (of cadeautjes) houdt, je weet waar je voortaan moet kijken!

Ooit ben ik begonnen met een kledinglijn, die ik verkocht op kledingexposities. Mijn oudste was toen anderhalf, inmiddels bijna veertien. Er zijn dus heel wat jaren verstreken. Inmiddels heb ik een totaal ander leven en maak ik ook geheel andere spullen, nog wel steeds (voornamelijk) op recyclebasis. Wat vooral ook gebleven is, is het plezier dat ik eraan beleef als ik ze maak, en het plezier dat anderen er (hopelijk) later aan hebben. Dit wil ik graag delen, en dus hou ik de prijzen laag en doneer ik een deel van de winst aan een doel dat mij na aan het hart ligt. Daarom ook een spetterende openingsaanbieding! De komende drie weken krijgt iedereen die iets bij mijn wepsjop besteld (kijk op de wepsjoppagina, en klik op de link van het artikel dat je wilt kopen) maar liefst 20 procent korting op alles dat ik te koop aanbiedt. Daarnaast krijgt iedereen tot en met 28 september een gratis verrassing bij elke bestelling.

Overigens zal ik op dit blog  voortaan eenmaal in de drie weken op maandag een nieuw bericht plaatsen, gerelateerd aan de wepsjop, met nieuwe artikelen, aanbiedingen en de stand van zaken.

Voor nu........................

                                    .....................................................verklaar ik de wepsjop voor geopend!


Have fun shopping, folks! (En laat me vooral weten wat je van mijn spullen vind, of als er iets is dat je mist in het aanbod!)

Vrolijke Vilt Verhaaltjes: Eigen ontwerpen (vlinderfestijn!)

En toen kwam het moment dat ik weer eens ruimte had om zomaar iets te maken voor mezelf. Ik had zin in iets vrolijks, van al het mooie vilt dat ik gekocht had voor workshops op mijn werk (die niet doorgingen omdat de jeugd geen zin had in vilten dingen maken. De ondankbare puppies!) Ik wilde een vlinder maken en ging vrolijk en enthousiast aan het werk. Iets te enthousiast, want op de manier waarop ik m maakte bleek het een vlinder te worden van zo'n vier lagen dik. Een nogal onnatuurlijke chubby mofo dus. (wie zegt dat ik de jeugd van tegenwoordig niet meer volg? Tsjek mijn slang, ouwe!) De oplossing voor het probleem lag nogal voor de hand: het werden er twee! Loste ook direct mijn tweede luxeprobleem op. Ik wilde namelijk de vlinder of als broche of in mijn haar dragen, nou dat kan nu dus beide tegelijkertijd!

Wat hier aan de hand was? Nou de zon scheen al net zo enthousiast als ik bezig was geweest en dus moest ik lachen en tegelijkertijd tegen de zon in kijken. Resultaat: rare kop. Oh well.

Vlinder 1 (mijn favoriet)

En deze vind De Man het leukst. Weet je dat ook weer.

Vrolijke Vilt Verhaaltjes: mislukte ontwerpen

Vandaag een kort berichtje, wegens drukte aan het einde van het schooljaar en andere prioriteiten. Wel twee fotootjes, dit keer van ontwerpen waar ik minder tevreden over ben. Het plan was om van vilt strikjes te maken. Leuke strikjes, een beetje gevuld met fiberfil of wol en dan op een speldje of elastiekje voor in het haar. Ik had laatst een speldje gekocht bij de a.ction (3 voor 69 cent) met nephaar en een strikje, waarbij ik het haar weg wilde knippen en alleen het strikje wilde gebruiken. Het bleek echter (goh, Dieuwke, die zag je niet aan komen? Nee dus, een van mijn positieve eigenschappen vind ik mijn geloof in de mensheid die zich soms als naïviteit manifesteert) van een dusdanige naadje pet kwaliteit te zijn, dat ie binnen een halve dag uit elkaar viel, na de hele dag pijn te hebben gedaan op mijn hoofd (een spoor van blauw nephaar achterlatend door het hele huis)

Enfin, dat wilde ik dus verbeteren en ik knipte allemaal stukjes vilt, in allerlei maten, zodat ik voor mezelf, de meisjes en voor de verkoop allemaal strikjes zou hebben. Ik was echter vergeten on even te checken of mijn (in mijn hoofd vrij briljante) ontwerp wel werkte in vilt ipv in stof, zoals ik normaal doe met strikjes maken. Het antwoord laat zich raden.

Nee dus.

Ik maakte een kleine lichtblauwe, die leek meer op een hondenbot dan een strikje. Toen een grotere van (duur!) gemeleerd rood/paars vilt, was ook teleurstellend. Gelukkig vond middelste de blauwe wel leuk en oudste de rood/paarse, dus ze hebben beide een baasje gekregen. Voorlopig heb ik het echter wel even gehad met strikjes, dat snap je... 

Nou, een hartstikke leuk hondenbotje, vind je ook niet?...

Tadaa! Een strikje zonder enige strikvorm. Je moet het maar kunnen.

Vrolijke Vilt Verhaaltjes: eigen ontwerpen voor de verkoop (de broches en haarbanden)

Zoals vorige keer beloofd: hier de broches, en twee haarbanden. Deze zijn net als de haarspeldjes en de elastiekjes (grotendeels) gemaakt van restmateriaal. De haarbanden zijn gemaakt van tweedehands haarbanden en vilten restjes.

Ook hier heb ik met natte vingerwerk een prijs proberen te bepalen. Ik ga ze verkopen op een duurzame fair hier in de buurt en de kunstmarkt in mijn eigen dorp. Wat dachten jullie van 2 euro 50 voor de grijs blauwe puntige bloembroche, 2,95 voor de grijs-blauw- roze (meer vilt en iets meer werk) en 3,95 voor de broche met het gezichtje? Gezichtjes maken kost wat meer tijd, en het materiaal hiervoor is gekocht en heb ik dus extra kosten aan.

De haarband met de gerbera- achtige bloem wilde ik voor 3.95 aanbieden, de twee haarbanden met een gezichtje voor 4.95.